 Snelheidsbeperkingen, gek word je ervanOp de snelweg ben ik ondertussen meer gericht op snelheidsbeperkingen dan op mijn medeweggebruikers. Iedere 500 meter een bord dat zomaar iedere keer anders kan zijn, regelmatig aangevuld met een inhaalverbod voor vrachtverkeer. Als het matig druk is, is de praktijk dat je (te) vaak moet afremmen tot 90 km/u door vrachtverkeer dat dan mag inhalen.  Niet parkerenParkeren is een steeds groter probleem geworden in ons kleine landje. In veel woonwijken is een tekort aan parkeerplaatsen, je betaalt je scheel als je gaat winkelen en carpoolplaatsen zijn vaak onveilig. Bij 'transferium Arena' kom je als vrouw liever niet alleen, laat in de avond. Verkeersmanagement met 'de' fietsDe fiets is heel belangrijk. Maar de fiets houdt de auto op en die is veel belangrijker. Daarom krijgt de fiets geen voorrang, niet meer ruimte op de weg, geen groene golven en is stallen een groeiend probleem. Een lastpost voor het verkeermanagement?  Verontschuldigend glimlachenAls ik naar mijn werk fiets, heb ik de keuze uit twee routes. Of ik neem een route met heel veel oversteken, stoplichten en wachten. Of ik neem een route zonder die dingen. Vanzelfsprekend kies ik altijd voor de tweede optie, zeker omdat ik steevast al een beetje laat ben. Deze route heeft een nadeel: ik moet vijftig meter tegen het verkeer in fietsen.  The American BlendNu beprijzen op de lange baan is geschoven en de naderende bezuinigingen het verder uitbreiden van de infrastructuur slechts mondjesmaat zullen toelaten, zal vooral verkeersmanagement ervoor moeten zorgen dat het verkeer blijft stromen en de betrouwbaarheid van het transportsysteem gewaarborgd blijft. Geen gemakkelijke opgave, immers ons netwerk zit al zo vol. Wellicht helpt het om ook eens naar buiten te kijken, in dit geval de Verenigde Staten.  Invoering ‘lastige’ maatregelen: is vrijwilligheid de sleutel?Sommige veelbelovende maatregelen zijn lastig om in te voeren. Ik stel dat vrijwilligheid en een evolutionaire aanpak mogelijk een goed vertrekpunt kunnen zijn om ze op straat te krijgen. Ik beperk me tot twee voorbeelden: de kilometerprijs en Intelligente Snelheids Adaptie (ISA).  Groen wordt grijsEigenlijk is het gek dat er vergrijzing bij de overheid optreedt. Want juist mensen van mijn generatie lijken zich tot het neohedonisme te hebben bekeerd. Yup is een vies woord geworden en voor het grote geld gaan is verwerpelijk..  OpgebrokenIk weet niet of het ligt aan ongelukkig geplande huisvesting van mijn kant, het lot, of dat het een veelvoorkomend verschijnsel is, maar ik woon al grote delen van mijn leven aan een opgebroken straat.  OngelukkenOngelukken zijn niet om te lachen. Ze veroorzaken vertragingen, whiplashes en torenhoge rekeningen en dat is niet grappig. Maar goed, in mijn opinie is het ook ongepast om met een klapstoel en een broodje kaas langs de snelweg te gaan zitten om te kijken hoe restjes mens en metaal van het asfalt worden geschraapt.  NachtlevenIk ben best vaak ’s nachts in touw. Ik werk of verblijf vaak tot laat in cafés en fiets of zwalk dan diep in de nacht naar huis. Het nachtleven blijft iets fascinerends. Meestal bevind ik mij ’s nachts in de stad. Dan loop ik ofwel uit werk naar huis, eenzaam in mijn nuchterheid tussen de lallende kroeggangers.  De TomTom-generatieNavigatiesystemen zijn ideaal voor mensen die niet zijn uitgerust met een natuurlijk gevoel voor richting. Voor mensen die liever luidkeels meezingen met jaren tachtig klassiekers dan kaartlezen. Voor mensen die liever apathisch uit het raam staren dan op borden letten. Voor mensen zoals ik. |
